You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.
PLN
Polski

Perły i Kamienie

  • Koszyk 0
  • Koszyk jest pusty!

Lista życzeń (0)

O perłach

WARTO WIEDZIEĆ !                                                 

PERŁY W HISTORII I WSPÓŁCZEŚNIE. PIELĘGNACJA.  

Krótka informacja dla miłośników pereł i tych z Państwa, którzy nie znają pereł naturalnych                           albo też ich wiedza opiera się na starych przekazach.                          

                   Hodowla małż jest pracochłonna, wymaga wiedzy i ogromnego doświadczenia. Jest mozolną, długotrwałą pracą ręczną, wykonywaną w nieprzyjaznych europejczykom warunkach. Każdy szczegół i kolejność wykonywanych czynności decyduje o sukcesie lub klęsce hodowli. Perłowy zarodek pochodzi z grubej muszli małż słodkowodnych z Chin lub Kaliforni, albo z Florydy w USA . Przy wytwarzaniu pereł 50% uzysk od liczby zaszczepionych „jąder” uważa się za sukces. „Jądro” perły jest żywą tkanką płaszcza z innego małża, połączoną z (najczęściej) okrągłym zarodkiem perłowym. Przedział jakościowy wytworzonych przez mięczaki pereł waha się od 10% wysokiej, 50% średniej, 40% niskiej jakości. 50% małż nie wytwarza pereł, gdy tylko uda im się usunąć z wnętrza muszli „jądro” lub przesunąć je wewnątrz w miejsce, które nie wymusza na mięczaku wykształcenia wokół niego powłoki aragonitowo-konchiolinowej.
Hodowle pereł osiągnęły mistrzostwo we współpracy z naturą, ale perły samorodne da się odróżnić od pereł hodowlanych szybko, bo przez
1 minutę naświetlania perły, przy użyciu promieni Roentgena pokazujących obraz właściwy dla sposobu wytworzenia. Perły są naturalnym produktem organicznym wytwarzanym przez perłopław (masę perłową) poprzez działanie mechanizmu ochronnego niektórych żywych mięczaków, przeważnie z rodzaju „Pteria”, głównie małż żyjących w raczej ciepłych wodach oceanów i mórz, a także ciepłych, słodkich wodach śródlądowych.
             Uważamy, że najlepsza klasyfikacja naturalnych pereł używanych przez jubilerów i złotników powinna być oparta o miejsce ich pochodzenia i takiego podziału się trzymając, rozróżniamy trzy rodzaje pereł naturalnych: 1. Perły słodkowodne (Chiny i japońskie jezioro Biwa), 2. perły mórz południowych - 7/8 światowej produkcji pereł słonowodnych odbywa się w krajach otaczających Zatokę Perską (Arabia Saudyjska, Iran, Wyspa Bahrain, Oman, zjednoczone Emiraty Arabskie, Kuwejt), a 1/8 pochodzi z Australii, Filipin, Birmy, Indonezji, Fidżi, Tahiti oraz Polinezji, Meksyku, Panamy, USA (z Florydy i Kaliforni), 3. perły Akoya (morza, zatoki i połączone jeziora otaczające Japonię, ale wytwarzane również w Chinach).                          
                   Proces powstawania perły w dawnych czasach wszczynany był przez twarde ciało obce, zazwyczaj ziarnko piasku, które dostawało się do wnętrza perłopławu i nie mogło być przez niego usunięte. W takich przypadkach przez lata koncentrycznie otaczały go warstwy (aragonitowo-konchiolinowe) masy perłowej, by często ostra powierzchnia nie drażniła delikatnych tkanek organizmu żywego mięczaka (małży). Budowa perły bardzo przypomina wnętrze barwnych muszli niektórych małż i ślimaków. Masa perłowa jest polimorficzną odmianą węglanu wapnia i nazywa się Aragonitem, którego skład jest całkowicie organiczny - Aragonit 82 ÷ 86% oraz 10 ÷ 14% konchioliny (białko) i ok. 2% wody (wzór chemiczny CaCO3). Morfologiczne zbadanie pereł wykazało strukturę mikrokrystaliczną rombową, przy gęstości 2,60 ÷ 2,85 g/cm³, brak łupliwości i nierówny przełam, twardość w 10-cio stopniowej skali Mohsa = 3,0 ÷ 4,5. Badania fizyczne wykazały jednak niezwykłą jak dla ich twardości trwałość, są bardzo mocne, na co pewnie ma wpływ rombowa struktura mikrokrysytaliczna. 
Połysk i barwa, a dokładniej blask połyskującej gry barw, to cechy które obudziły w ludziach zainteresowanie i miłość do pereł, czyniąc je obiektem pożądania i zakwalifikowały do precjozów. Intensywność połysku pereł jest ściśle uzależniona od temperatury wody, w której żyją perłopławy małż i ślimaków. Zbiory pereł dokonywane w wodzie o niższej temperaturze gwarantują intensywność połysku.
Hodowle pereł w wodach ciepłych dają perłom rozpoznawalny matowy połysk, a w wodach zimnych osiąga się peły błyszczące tak intensywnie, że można w nich ujrzeć swoje lustrzane niemalże odbicie. Perły występują w wielu niełatwych do określenia barwach, od najrzadziej spotykanej bieli, poprzez białoróżową, różową, kremowa, żółtą, szarą, ciemnoszarą, czarną z refleksami (zielonym, niebieskim, oberżynowym bądź brunatnym) do biało-zielonkawej o połysku tęczowym lub grafitowym. Barwę podstawową zazwyczaj wzbogacają inne barwy - jak np. efekt różowego punktu zwany Orientem, a także jako zjawisko Overtonu, t.j. gry braw modyfikujących barwę różową przez wtrącenia niebieskozielonej, fioletowej, purpurowej, niebieskiej lub zielonej. Zdarzaja się perły plamiste, co jest wynikiem nierównomiernego zagęszczenia konchioliny, co można traktować jako zjawisko inkluzji. Barwę pereł warunkuje gatunek i warunki naturalne, w których żył małż perłorodny. Białe lub biało-różowe perły wytwarza japoński małż „Pinctada fucata”, a białe, białoróżowe, różowe, żółte i kremowe perły australijskie, birmańskie, filipińskie i indonezyjskie wytwarza gatunek „Pinctada maxima”. Polinezyjski małż „Pinctada margaritifera” produkuje perły szare lub czarne z zielonym, niebieskim lub czerwonym refleksem. Jeziorowy i rzeczny małż „Unio” daje nam perły w odcieniach bieli i biało-zielonkawe. Rzadkość występowania (w kolejności) pereł różowych, niebieskich i zielonych czyni je najbardziej chcianymi przez kobiety. Poruszyliśmy tu temat barw naturalnie ukształtowanych, ale doświadczenia hodowców w dokarmianiu planktonu, krórym żywią się małże oraz technologie dobarwiania i barwienia pereł „czynią cuda i uatrakcyjniają ofertę rynkową”, trafiając w gusta pań, które mają mniej wiadomości o perłach od zapodanych w tym artykule. Przy okazji opisywania barw pereł naturalnych, warto zaznaczyć, że dla uwydatnienia ich urody należy dopasowywać w kontraście do karnacji skóry i koloru włosów. To ważne, choć kobietom w tych czasach wolno więcej niż w ub. wieku.
              Pozyskiwane w dawnych latach perły były rzadkością i stać na nie było tylko władców i nieliczne elity możnych tego świata. Obecnie, niemalże wszystkie perły na świecie (ponad 99,5%) pozyskiwane są z hodowli, natomiast w muzeach oraz w klejnotach koronnych można spotkać jeszcze perły znalezione przypadkiem w wolnym środowisku naturalnum. Nie nurkuje się już w morzach w poszukiwaniu pereł, co chroni żyjące na wolności mięczaki, bo wcześniej, aby pozyskać 1 perłę, należało otworzyć i najczęściej zabić około 1500 żyjących małż bądź ślimaków morskich. Perły wytwarzane są w hodowlach mięczaków przez celowe implantowanie ręką ludzką w płaszcz perłopławu jądra o pożądanej wielkości, a czasami nawet kształcie. Im mniejszy implant, a dłuższy czas hodowania w perłopławie, tym wyższa wartość perły, ale jest to tylko jeden i wcale nie najważniejszy czynnik wpływający na wartość perły. Również nieliczne ślimaki morskie wytwarzają czasami perły. O ocenie wartości pereł będzie później.

Hodowane są perły słonowodne i słodkowodne. Oba rodzaje są prawdziwymi perłami naturalnymi, gdyż proces otaczania masą perłową ciała obcego przebiega identycznie jak w środowisku naturalnym, tyle tylko, że na wydzielonym i kontrolowanym przez człowieka obszarze akwenu wodnego, morskiego lub wód słodkich wewnątrz lądu. Uzyskanie idealnej krągłości pereł jest w zasadzie niemożliwe, a bliskie ideałowi osiągają bardzo wysokie ceny na indywidualnych aukcjach.
W ostatnim dwudziestoleciu Chińczycy doprowadzili do perfekcji sposób pozyskiwania pereł z perłopławów i kontrolowania ich przyrostu bez zabijania małż, co przy jednoczesnym dożywaniu mięczaków do naturalnego kresu ich życia, nawet do 9 lat czyni ich hodowle rozwojowymi. Oryginalność kształtów i wielobarwność oraz wielka podaż przy niskich cenach uczyniły chińskie perły najczęściej spotykanymi w wyrobach jubilerskich na całym świecie. Niedościgniona większość, bo około 98% pereł trafiających na rynki to właśnie perły z hodowli chińskich. Przeważnie, ale nie zawsze chińskie perły hodowlane mają nieco słabszy połysk i są mniejsze niż perły słonowodne i perły Akoya hodowane w Japonii, ale także i w Chinach. Akoya występują w kolorze białym, różowym, żółtym i kremowym. Idealnie niemal kuliste perły Akoya osiągają ceny zbliżone do pereł morskich, choć pochodzą z jeziora Akoya. Słodkowodne perły Biwa tak jak Akoya biorą swą nazwę od macierzystego jeziora. Prawda jest taka, że zdarzają się perły wyhodowane w Chinach, które dorównują swą jakością perłom japońskim przy atutach rożnych kształtów i kolorów oraz atrakcyjniejszych cenach. Dość szerokie kręgi ekspertów kierując się głównie rzadkością występowania oraz wielkością, przy spełnianiu innych cech jak kulistość
i regularność kształtów, do najdroższych na świecie zaliczają perły z Australii i Indonezji, osiągające wielkości od 10 do 20 mm średnicy i bardzo dobry połysk, przy najczęściej spotykanych wielkościach od 6 do 7 mm. W ostatnich latach średnica pereł hodowanych z Japonii i Chin waha się w przedziale 2 ÷ 9,5 mm. Perły z mórz południowych są większe i osiągają wymiary w przedziale 9 ÷ 14 mm. Perły większe niż ø14 mm spotyka się bardzo rzadko. W ostatnich latach znawcy przedmiotu twierdzą, że grubość powłoki wysokiej jakości pereł powinna osiągać od 0,4 do 0,8 mm. By taką powłokę osiągać wymaga to dwóch sezonów hodowlanych, t. j. około 17-19 miesięcy. Współczesny rynek akceptuje jednak już perły o przyzwoitej jakości z powłoką o grubości od 0,3 mm. By takie wyhodować potrzeba od 7 do 9 miesięcy, tyle co trwa 1 sezon hodowlany. Perłowy zarodek pochodzi z grubej muszli małż słodkowodnych z Chin lub Kaliforni, albo z Florydy w USA . Przy wytwarzaniu pereł 50% uzysk od liczby zaszczepionych „jąder” uważa się za sukces. „Jądro” perły jest żywą tkanką płaszcza z innego małża, połączoną z (najczęściej) okrągłym zarodkiem perłowym. Przedział jakościowy wytworzonych przez mięczaki pereł waha się od 10% wysokiej, 50% średnniej, 40% niskiej jakości. 50% małż nie wytwarza pereł, gdy tylko uda im się usunąć z wnętrza muszli „jądro” lub przesunąć je wewnątrz w miejsce, które nie wymusza na mięczaku wykształcenia wokół niego powłoki aragonitowo-konchiolinowej.
Skala ocen jakości pereł stosowana powszechnie, w której najwyższą jakość określa zbiór liter AAA będący wyznacznikiem najwyższych cen zmniejsza się do najtańszych w sposób następujący: AA+, AA, A+, A. Wszystkie perły klasy A , jako piękne dary natury cieszą oko człowieka. Warto jeszcze dodać, że atutami przy wycenie pereł są m.innymi: wielkość, barwa, połysk i blask, refleksyjność i Overton, kształt i gładkość powierzchni. Orient czyli tak zwany efekt różowego punktu nie obiża, a czasem podwyższa jakość perły. Skazy, zarysowania, szorstkość, odpryski i zniekształcenia obniżają piękno dzieła natury i mają negatywny wpływ na cenę pereł.
Ciekawostką dla kobiet powinna być informacja, że badania naukowe potwierdziły zasadność stosowania od wieków przez tradycyjną medycynę chińską pudru perłowego nakładanego bezpośrednio na skórę celem jej odżywiania, a przez to opóźnienia procesów starzenia skóry. Puder ten uzyskiwano z rozdrobnionych i utartych na pył pereł. Stwierdzono też zdolność pochłaniania przez perły szkodliwego promieniowania aktywującego procesy powstawania wolnych rodników, które są szkodliwe dla skóry i ludzkiego zdrowia.

Szanowni Państwo ! Wszystkim z Was, którzy powątpiewają w naturalność hodowlanych pereł jeszcze raz podkreślamy, że światowi znawcy złotnictwa i biżuterii od 1926 roku perły hodowlane uznają jako naturalne i prawdziwe.


UŻYTKOWANIE I PIELĘGNACJA PEREŁ
Kosmetyki, perfumy, pot (jego kwaśny odczyn) czy lakier do włosów mogą przyspieszać proces „starzenia się” pereł, w wyniku którego tracą one swój niezwykły blask. Dlatego bardzo ważne jest, aby zakładać je po wykonaniu makijażu, fryzury czy użyciu perfum, najlepiej nie wcześniej niż przed upływem 30 minut. Warto również, już po zdjęciu pereł, przetrzeć je delikatnie ściereczką, mikrośladowo natłuszczoną filtrowaną oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia lub olejem kokosowym. Perły cechuje niewielka twardość (w skali Mohsa 3,0 ÷ 4,5), dlatego warto zabezpieczyć je przed zarysowaniami. W tym celu należy przechowywać je w miękkich woreczkach lub pudełkach wyścielonych aksamitnym materiałem.  Perły morskie można umyć raz na pół roku w wodzie z solą. Dzięki odpowiedniej pielęgnacji można zachować piękno tych niezwykłych kamieni przez wiele lat.